zondag 8 januari 2017

Toerkap vizier vervangen

Sinds een tijdje ben ik weer in het bezit van een toerkap. Weer? Ja, want bij aanschaf van de Quest kwam er ook een kap mee, eentje van het merk Sinner.
Het werd echter nooit wat tussen die kap en mij. Ik schuurde met mijn hoofd langs de bovenkant en de gaten aan de zijkant vond ik ook niet erg prettig.
Kortom, de kap ging naar de advertenties op ligfiets.net en vertrok richting Hamburg.

Ongeveer een jaar later begon de twijfel echter toe te slaan. Had ik de kap misschien te snel verkocht? Had ik hem vaker moeten gebruiken om er echt aan te wennen?
Ik besloot om uit te gaan kijken naar een nieuwe kap. Liefst een redelijk geprijsd tweedehands exemplaar (dit voor het geval dat het weer niks werd).

Geluk is met de dommen, want nauwelijks later verscheen een VMO-kap op ligfiets.net.
Eentje die al een tijd niet meer gebruikt werd, maar er nog prima uitzag.

Het vizier was echter een uitzondering. Hier zaten aardig wat krassen en vlekken op, dus die moest eigenlijk wel vervangen worden. Dat kan uiteraard heel simpel, want het vizier kun je los aanschaffen in de VMO-winkel.
Een flink stuk goedkoper kan ook, maar dan moet je zelf even aan de slag. Wim verkoopt in de shop ook platen lexan van  62,5 x 102,5 cm waar je 2 vizieren uit kunt knippen.

Als eerste heb ik het oude vizier gedemonteerd en op de plaat lexan gelegd. Even een fles er opgezet om het geheel mooi vlak op elkaar te krijgen. Daarna is het simpel aftekenen.

Vervolgens gaat de plaat op de Workmate (wel even een oude trui er op om krassen te voorkomen) en knip ik het vizier grof uit de plaat. Hierna is het geheel wat handelbaarder en pak ik een scherpe schaar (da's echt essentieel heb ik gemerkt) en volg netjes de afgetekende lijn.


Daarna worden de gaatjes geboord voor de bedieningspootjes en de bevestiging van de kap. Ik mis nu enkel nog de stabilisatiestangetjes die de VMO-vizieren aan de onderkant hebben.
De carbon staafjes kan ik niet overzetten, ze zitten te goed vast, en ik zou ook niet weten waar je die los kunt krijgen.
De bouwmarkt heeft echter wel 1 cm brede aluminium latjes. Dus die ga ik daarvoor gebruiken.

De latjes lijm ik met BizonTix op het lexan vast en omdat er (vooral aan de voorkant) wel wat spanning op komt te staan verstevig ik het geheel met een paar kleine boutjes en moeren.
En zo bezit de kap na een paar uur knutselen weer een prachtig helder vizier.

Kan ik de wereld om mij heen weer krasvrij bekijken.

zondag 1 januari 2017

Naar de Oliebollentocht.

Voor de derde keer ga ik op pad om deel te nemen aan de Oliebollentocht. Bij de eerste (in Nijmegen) ging de Quest nog op de auto, maar vanaf nummer 2 ben ik ook begonnen aan de traditie om fietsend te komen.

Vanuit Rolde is Dronten een kleine 100 km en dat is mij net te ver om even een heen-en-weertje te doen (ik ben duidelijk nog geen brevettenmateriaal, maar ik werk er aan).
De keuze valt dan ook op dinsdag richting Flevopolder, woensdag de tocht en donderdag weer naar huis.
Ik overnacht in Lelystad in een aardige AirBnB en fiets woensdag lekker op en neer richting Intercitybike.

De route richting Lelystad laat ik uitzoeken door brouter.de waarbij ik de optie "velomobil-schnell" selecteer......en dat gaat tegenvallen.
Laat ik eerst de route eens in beeld brengen:


Kijk je op de kaart, dan ziet de route er beslist niet verkeerd uit. Vanuit Rolde gaat het via allerlei rustige weggetjes richting de Weerribben. Daarna hup ik over de dijk en duik de polder in. Vervolgens volg ik de rand van de Noordoostpolder, steek de randmeren over via de Ketelbrug en fiets vervolgens naar Lelystad.
Maar wat valt de route tegen! Tot de Weerribben gaat nog wel, maar dan volgt een ongelooflijke leegte. Ik kom letterlijk geen mens tegen en fiets eenzaam en alleen door een hele lege polder. Rij bomen links, rij bomen rechts en af en toe een boerderij. Kortom, ik ben blij als ik in Lelystad arriveer.

Woensdag spring ik rond 9 uur in de fiets. Dronten ligt 20 km verderop en ik ben benieuwd of ik onderweg nog iemand tegenkom. Vanuit Almere is een groep vertrokken die ik zou kunnen tegenkomen, maar volgens hun schema rijden ze via de Dronterweg en die volg ik niet.
Ik ben dan ook verrast als ik ineens het typische geluid van een velomobiel hoor.
De groep uit Almere heeft een iets andere route genomen en ik wordt uitgenodigd om aan te sluiten.
Leuk! Samen rollen we mooi op tijd Dronten binnen.

Bij Intercitybike is het al aardig druk. Leuk om zoveel van die mooie gekleurde fietsen te zien.




Na de koffie vertrekken we gezamenlijk richting Roggebotsluis. Hier gaat de "korte route groep" rechtsaf en ik hobbel met de "lange route fietsen" over de sluis richting Kampen.
Vlak voor Kampen slaan we rechtsaf en slingeren we boven op de dijk door het landschap.
De organisatie heeft een fraaie route gemaakt, maar helaas zijn mooie vergezichten ver te zoeken in de mist.

Als we bij Flevonice arriveren ben ik verbaasd over de drukte. Tuurlijk, het is kerstvakantie, dus er zijn uiteraard schaatsers. Maar de hoeveelheid velomobielen......wauw.
Bij Intercitybike stond de hele handel verspreid door de straat, maar hier staan ze allemaal in lange rijen. Het zijn er zoveel dat ze moeilijk te vatten zijn in een foto.



Ik had, denk ik, een keukentrapje mee moeten nemen voor het maken van een foto die recht doet aan de indrukwekkende hoeveelheid fietsen.

Na de pauze (die trouwens prima geregeld was) sluit ik me aan bij Paul van Mooi geel. Hij gaat voor de korte route richting Dronten en ik vind dat een goed idee. De mist is ondertussen alweer flink toegenomen en ik heb weinig zin meer in het verder volgen van de lange route.
De korte route blijkt heel kort te zijn, want we rijden eigenlijk rechtstreeks naar Dronten. Daar brand al een lekker vuur in een groot vat en we genieten allemaal van de aangename warmte.
Zeker een half uur later rollen van allerlei kanten de velomobielen de straat in.


Na de oliebollen en de vervangende snert zoek ik mijn weg weer in de dichte mist richting Lelystad. Blij dat ik gekozen heb om een extra nachtje te blijven en pas op donderdag richting Rolde te vertrekken.
Voor de thuisreis had ik al besloten om een andere route te rijden. Niet meer het lange stuk door de polder, maar vanuit Lelystad naar Dronten en dan richting Kampen. Vervolgens richting Genemuiden, hier met de pont over en dan langs de Drentse hoofdvaart richting noorden.
In de buurt van Dieverbrug kom ik nog een Questrijder uit Groningen tegen. We pauzeren samen even bij de oude kalkovens die hier staan. Stom trouwens....ik ben vergeten om naar zijn naam te vragen. Questrijder klinkt zo onpersoonlijk.
Na de pauze is het nog een klein uurtje en dan kan de Quest weer in de schuur.

Het was een prachtig uitje. Organisatie bedankt voor deze mooie tocht!

vrijdag 30 december 2016

Een nieuwe blog, dus even voorstellen.

Ja, een nieuwe blog. Een nieuwe blog van een velomobilist / velovaarder (heb net bij De bak gelezen aan welke omschrijving ik voldoe). Het maken van een blog stond al langer op mijn lijstje, maar het kwam er maar niet van. De oliebollentocht vanuit Dronten leek me het goede tijdstip om eens wat te gaan publiceren.

Zoals de blognaam al aangeeft rijd ik in Quest 543. Voornamelijk woon-werk verkeer, maar in de vrije tijd mag ik ook graag op pad gaan met dit mooie apparaat.
Het is niet mijn eerste velomobiel. Ik ben een paar jaar geleden begonnen met een Alleweder A4 en heb daar vervolgens meerdere knutseluurtjes aan besteed. Voor de liefhebber: kijk in de zelfbouwers sectie van ligfiets.net....je kunt er dagen mee vullen met alle tips die je hier tegenkomt.

Na een grondige verbouwing was de Alleweder duidelijk geen grijze muis meer.

Uiteindelijk is de Alleweder verhuist naar Vlaanderen en in het voorjaar van 2014 vervangen door Quest 543.


Rest mij nog te zeggen dat ik in Noord-Drenthe woon (Rolde om precies te zijn) en dat de meeste kilometers in deze regio onder de bandjes doorgaan.
Tot zover de korte introductie. De rest komt wel in de loop van de tijd.